Homepage Familie Haanstra
Menno, Linda, Ilse & Alex
HomeFamilie HaanstraFavorite LinksContactAfbeeldingen galerijUSA 2014USA 2013USA2012USA 2010USA 2009USA 2008USA 2007USA 2006USA 2005USA 2003USA 2001Madrid2008Manchester2007

USA 2010

Get your kicks on ROUTE 66

Onderstaand is de reisroute opgenomen, van Chicago (ILL) naar Los Angeles (CA), een rit van circa 2.400 miles. Dit is het traject van de oude Route66, met uitzondering van het uitstapje naar Las Vegas.

Veel informatie voor deze route komt van internet, en dan met name www.rte66.nl





DAG 1, ZATERDAG 11 SEPTEMBER 2010

Van        : Meppel
Naar      : Chicago
Miles      : 1.133 – 1.203
Vandaag om 11:10 uur zou ik met de KLM vliegen naar Chicago. Op het vliegveld van Chicago heb ik een huurauto gereserveerd via USA-Reisen om in circa 2 weken de Route66 te gaan rijden, inclusief een
uitstapje naar Las Vegas. Verder zijn alle hotels al gereserveerd, dit om zoekwerk ter plaatse te voorkomen. Uiteindelijk vertrok het vliegtuig iets later (circa 0:30 uur) dan de geplande tjid van 11:10 uur. De
reden hiervoor was ondermeer dat nog een klep m.b.t. watertoevoer moest worden gerepareerd. Dan vlieg je echt met een gerust hart weg.
Bij de inchecken vrijdag had ik een stoel bij de nooduitgang geboekt met extra beenruimte. Dit waren niet echt ruime stoelen, het paste net. Dit gold niet voor de (ietwat gezette) dame die in de stoel naast
mij zou moeten zitten. Zij paste er niet in, redelijk genant. Onderweg zat ik naar Jens uit Stuttgart en Laurant uit Luxemburg, erg aardige jongens. Pas na 2 uur kwamen we er achter dat in de stoel TV-schermen
waren opgeborgen. Onderweg heb ik de films van A-team en Clash of the Titans gekeken. Tegen 14:00 uur landen we op Chicago. Ik kwam redelijk vlot door de douane.

Bij National heb ik de huurauto – een Ford Escape – opgehaald en ben naar het hotel gereden. Dit lag vlak bij het vliegveld.
 

Ford Escape



Verkeer in Chicago

’s Avonds ben ik nog naar de MLB wedstrijd Chicago White Sox tegen Kansas City Royals geweest. CWS verloor met 2-8; wel heb ik weer een homerun gezien.

 
Cellular Field                                                                                                                                                          Cellular Field

Hierna was het ook mooi geweest, en ben ik naar het hotel terug gegaan. Dit stond vlak naast een discotheek of zoiets, dus tot een uurtje of 03:30 uur mooie muziek. 

Hotel


Howard Johnson Inn and Suites Elk Grove Village O'Hare
1925 E Higgins Rd
Elk Grove Village, IL 60007


DAG 2, ZONDAG 12 SEPTEMBER 2010

Van        : Chicago, Illinois
Naar      : Chicago, Illinois
Miles      :1.203 – 1.279

Vanmorgen op tijd vertrokken richting de 1e bezienswaardigheid van de trip. In Des Plaines (wijk in Chicago) staat het 1e McDonalds restaurant. Dit vraagt natuurlijk om een foto.

 
1e McDonalds Restaurant in Chicago                                                                                                     1e McDonalds Restaurant in Chicago  
 
De rest van de dag verloop niet volgens planning. De Chicago Bears (NFL) spelen thuis zodat ik niet kan parkeren bij het Field Museum, dat naast het stadion ligt.
Ik heb de auto maar geparkeerd bij het Skydeck, in de Willis toren (de voormalige Sears toren). Met een lift ga je in een minuut naar het skydeck, of ongeveer 1.000 feet, zo’n 350 meter hoog. Het uitzicht over
Chicago is magnifiek. Als extra attractie zijn aan de buitenkant van de toren een aantal plexiglas kooien gebouwd. Hierin kun je plaatsnemen, en dan kijk je zo’n 350 meter naar beneden. Je moet wel een drempel
over om deze stap je maken; je hebt het gevoel dat je direct naar beneden valt. Het levert wel mooie foto’s op.



Willis Tower

 
Uitzicht Willis Tower                                                                                                                                          Uitzicht Willis Tower
 
Vanwege de wedstrijd van de Bears moest ik een andere manier vinden om bij het Field Museum te komen. Dat werd uiteindelijk de watertaxi.


Uitzicht vanuit watertaxi, Chicago

 
Sue in Field Museum, Chicago                                                                                                                              Mummy in Field Museum, Chicago

Voor wat $ kwam ik – via de Navy Pier –toch terecht bij het Field museum. Het was al wat later, dus ik had nog een kleine 2 uur om dit te bezichtigen. Het was een erg groot museum, met diverse tentoonstellingen
(zoals oud Egypte, de voorvaderen van Amerika, en diverse Dinosaurussen). Het is een erg mooi museum.
De tijd die ik daar had was natuurlijk veel te kort; ik heb veel, maar lang niet alles kunnen zien. Om 17:00 uur ben ik teruggevaren over Lake Michigan naar Navy Pear. Na daar wat te hebben gegeven ben ik teruggegaan
naar de auto. Het skydeck ligt aan de Jackson Boulevard waar ook Route66 begint. Het bordje waarop staat dat deze begint heb ik niet kunnen vinden, wel de 1e borden van de Historic Route66.
Om een uurtje of 9 was ik terug in het hotel, waar al vrij snel het licht uitging.
Het hotel is hetzelfde als bij dag 1.

 
DAG 3, MAANDAG 13 SEPTEMBER 2010

Van        : Chicago, Ilinios
Naar      : St Louis, Missouri
Miles      : 1.279 – 1.642
Vanmorgen uitgecheckt uit het hotel. De route66 gaat nu echt beginnen. Ik ben eerst naar Chicago gereden, waar op de hoek van Jackson Boulevard en Lake Shore drive de route begint. Het is erg druk in Chicago en ik
sta geregeld vast in de file. In Chicago pak in de Interstate55 richting het zuiden. Het eerste stuk Route66 door Chicago is nog niet zo spannend, vandaar maar even wat snelwegkilometers.
Na een klein uurtje ga ik van de I55 af, bij Joliet en op naar de originele route66. In Joliet kom ik gelijk al de eerste oude oldtimers tegen.


Route 66 Sign Illinois


Oldtimers in Joliet

Tegen de middag kom ik aan bij Wilmington, waar een restaurant (Launching Pad) is gevestigd, met buiten een groot beeld, de Gemini Giant. Bij het Restaurant staan veel motors, voornameljik Harleys. Later deze
dag blijkt dat er vandaag een tourrit is, met circa 600 harleys.
 
Gemini Giant                                                                                                                              Launching Pad 


Bikers bij Launching Pad


Verder maar weer, naar Dwinght, daar is het Amblers Becker’s Texaco station gevestigd. Het verkoopt geen benzine meer, maar ziet er prachtig uit. Ik heb nog even binnenin gekeken, en ben daarna weer verder
gegaan, richting de volgende bezienswaardigheid.


Amblers Becker’s Texaco station
In het plaatje Odell staat een Standard Oil Filling Station (benzine station) uit 1932 waar nu een informatie centrum in is gevestigd. Gezien de warmte koop in hier een Route66 pet. Het wordt uiteindelijk nog 32 graden
vandaag.

 
Standard Oil Filling Station                                                                                                     Standard Oil Filling Station    

In Pontiac staat een ander Route66 museum op de planning. Dit is een klein museum, maar wel leuk om even te bekijken.
De Route66 is over het algemeen goed aangegeven. Overall staan richtingbordjes. Toch lukt het me om af en toe de weg kwijt te raken, maar gelukkig biedt de TomTom dan uitkomst. Omdat het al wat later wordt
besluit ik een stukje snelweg mee te pakken.
Bij Atlanta ga ik weer de Route66 op. In Atlanta staat de Muffles man, een groot beeld met een hotdog in zijn hand. Dit vraagt om een foto. Aangezien het al wat later wordt, besluit ik toch maar wat snelwegkilometers
te maken. De voorgecalculeerde tijd is gebaseerd op de snelweg, blijkt achteraf en niet op de route66. Dit scheelt een factor 2.


Muffler Man

In Mount Olvie staat een van de oudste benzinestations, een Russel Soulsby Station. Hoewel het al schemert lukt het nog prima om een foto te maken.

Russel Soulsby Station


Het plan was om bij Country Classis Cars nog naar een oude Fiat Spider te kijken; helaas was deze al dicht toen ik er aan kwam. Ook de geplande baseballwedstrijd lukte niet meer. Tegen een uurtje of 9 was ik in
het hotel aangekomen. Bij een lokaal restaurant nog snel even wat eten en daarna einde oefening.
Hotel



Red Roof Inn St Louis – Westport
Maryland Heights, MO 63146

DAG 4, DINSDAG 14 SEPTEMBER 2010

Van        : St Louis, Missouri
Naar      : Springfield, Missouri
Miles      : 1.642 – 1.937
Vanmorgen geen ontbijt in het hotel, helaas. Spullen inpakken en op weg naar St Louis. In St Louis staat de Gateway Arch. Dit is een grote boog ter herdenking aan de grote reis richting het westen. De Arch is een
kleine 700 feet hoog (192 meter op de top). De Arch is een imposante toren.

 
Gateway Arch                                                                                                                                    Gateway Arch


 
Gateway Arch                                                                                                                                     Gateway Arch      

Voor $10 mag je naar boven. De dam vroeg nog of ik last van claustrofobie had. Later bleek waarom. De trams naar de top zijn namelijk erg klein. Het zijn een soort capsules van +/- 3 m3 waar je met zijn vijven opgepropt in zit. Dit duurt een paar minuten voor je boven bent. Het uitzicht boven is erg mooi over de stad. Hierna was het weer verder met de Route66.
In St Clair zijn de grotten van Meramac. Echter dit is een erg commercieel gebeuren, dus ben ik maar naar de Riverside Reptile Ranch gegaan, deze ligt vlak naast de grotten. Dit is een soort uit de klauw gelopen hobby en opvangcentrum. Binnen in kleine hokjes wonen diverse soorten grote slangen (boa’s, ratelslangen, e.d.), padden, maki’s en overige reptielen. Ook is een poel met zo’n 65 alligators. Elk dier heeft een naam en de gids – Kevin – wist al deze namen. 
 
Riverside Wildlife Center                                                                                                                      Riverside Wildlife Center

Buiten was een poel met erg grote allligators, kippen, emu’s. Ook waren er 2 tijgers en 1 leeuw, leo. Kevin was erg betrokken met deze dieren, die voornamelijk gekregen zijn ter opvang.
In Fanning aangekomen heb ik nog gekeken naar de grootste schommelstoel ter wereld. Echt alles werd gedaan om aandacht te trekken zodat je bij deze outpost langs kwam.
De stoel is circa 12,80 meter hoog en 6,20 meter breed.

Greatest Rocker

De route66 was vandaag niet zo interessant meer, dus heb ik het laatste stuk snelweg maar naar het hotel gepakt.

Hotel



Microtel Inn - Springfield
3125 N Kentwoord Ave

DAG 5, WOENSDAG 15 SEPTEMBER 2010

Van      : Springfield, Missouri
Naar    : Oklahoma City, Oklahoma
Miles    : 1.937 - 2.286

Voor vertrek nog even geskyped met het thuisfront, dit is toch wel een uitkomst. Kunnen ze gelijk zien dat het goed met me gaat.
 Vanmorgen eerst maar een stuk snelweg gepakt (I44), en daarna weer de oude R66. In Galena is een benzinestation "4 women on the route", waar een sleepwagen staat,
die model stond voor Takel in de film “Cars”. Het was nogal lastig om dit benzinestation te vinden. Ik had de moed al opgegeven en volgde de R66 over een onverhard
deel toen ik ineens het benzinestation zag. De dame achter de balie heeft met een fotoboek alles uitgelegd en heeft zelfs nog een foto van me gemaakt toen ik in
Takel mocht zitten. Ze was heel erg vriendelijk, zoals alle mensen die ik onderweg ontmoet heb.
 

4 women on Route

Ik heb daar als middageten een hamburger met cola genomen. Dit was een ouderwetse burger, die nogal zwaar op de maag lag.
 
In het plaatje Galena en – iets verderop in Baxter Springs – lijkt de tijd wel te hebben stilgestaan. Het lijkt er net 100 jaar terug. Wat ook opvalt onderweg
zijn veel oude, leegstaande huizen en huizen waar veel oude sloopauto’s bij staan. Het plaatsje Galena ligt in Kansas; dit is het enige stukje Kansas op de route,
hierna rij je door naar Oklahoma. Van de 8 staten waar de R66 in ligt heb ik er nu vier gezien (Illinios, Missouri, Kansas en Oklahoma)


Galena

 
De route gaat weer verder, op weg naar Afton. Hier ligt Afton station, een historische benzinepomp, met daarin een verzameling Packard auto’s. Deze auto’s zijn bijna in nieuwstaat
en zien er erg mooi uit. Absoluut een stop waard.
 
Packard auto                                                                                                                 Packard auto


Afton Station

Zoals al eerder op de R66 bleek, maken mensen grote dingen om de aandacht te trekken. In Foyil staat Ed Galloway's grootste totempaal ter wereld.
Deze is inderdaad groot. Hij is niet gemaakt van hout maar van deels cement. Ik zag daar een Amerikaan, die ik later bij andere bezienswaardigheden
ook weer tegenkwam.


Ed Dalloway Totem Pole

Het is inmiddels al weer behoorlijk warm geworden. Opvallend is, dat het tegen 17:00 uur het warmst van de dag is, vandaag 94F (=34C). Iets verderop ligt Catoosa, OK.
Hugh Davis heeft voor zijn vrouw daar een Blue Whalegemaakt, een soort attractiepark. Vanaf deze walvis kun je zo het meertje in springen. Als ik dit plan zou hebben om
zo iets thuis te maken, zou Linda dat niet goed vinden denk ik...

Blue Whale

Een klein half uurtje verder rijden ligt de plaat Tulsa. Hier staat het grootste vrijstaande beeld ter
wereld, de
Golden Driller. Dit vraagt om een foto.


Golden Driller

Hierna wordt het tijd om het hotel op te zoeken, het Economy Inn in Oklahoma. Daar besluit ik om bij een lokale Waffle House te gaan eten.
Geen groot succes, het is een smoelelig gebeuren. De tafel plakt, de menukaart plakt en de bestelde steak ligt binnen een paar minuten
op je bord, inclusief de nota erbij. Geen succes.

Hotel



Economy Inn North Oklahoma City
12005 N I-35 Src Rd
Oklahoma City, OK 73131

DAG 6, DONDERDAG 16 SEPTEMBER 2010

van     : Oklahoma Citym Oklahoma
naar    : Amarillo, Texas
Miles    : 2.286 - 2.613

Vanmorgen eerst geprobeerd te ontbijten in het hotel; was het ontbijt op. Dan maar onderweg bij een lokale subway een sub gekocht. Naast de subway
ligt een Cherokee Trading Post, waar ik een paar souvenirs voor het thuisfront heb gekocht.
Vervolgens op weg naar Hydro. Ik wou eerst het gehele stuk
via R66 doen, maar dat duurde volgens de routeplanner ongeveer 3 ½ uur. Via de I44 maar 1 ½ uur dus omdat op het tussenliggende gedeelte geen
bijzonderheden waren het stuk naar Hydro maar via de Interstate gereden.

In Hydro staat het Lucille's Famous Route 66 Gas Station. Ook dit station werkt niet meer, maar is gerenoveerd. Na het nemen van een paar foto’s ben ik
weer verder gereden


 
Lucille's famous route 66 Gas Station

Vlak voor de grens met Texas ligt het plaatsje Texola. Dit is bijna een ghosttown, met veel stukke en ingestorte huizen. Hierna ben ik Texas ingereden, inmiddels de 5e staat alweer.

 
Texola                                                                                                                                                         Grens met Texas

Iets verderop ligt het plaatsje McLean. Oiok hier weer wel ingestorte huizen. Bijzonderheid is het Barbed Wire (prikkeldraad) Museum. Grappig dat er diverse soorten zijn; ook apparatuur
om prikkeldraad aan te brengen is hier tentoongesteld. Uit het gastenboek blijkt, dat ik niet de enige Nederlander ben. Gisteren is een stel uit Den Haag geweest, en vorige week mensen
uit Nistelrode. Ook hier weer heel vriendelijk personeel.

 
Barbed wire museum                                                                                             Barbed wire museum


Iets verderop in McLean ligt een gerestaureerd Phillips 66 station. Na een foto weer snel verder naar Alanreed voor alweer een gerenoveerd benzinestation. Naast dit stations liggen
2 autowrakken. Die zie je veel vaker onderweg.

 
Phillips station, Maclean,                                                                                           Benzine station Alanreed                                                                                          


Benzine station, Alanreed

Een andere bijzonderheid staat in Groom. Daar staat een scheve watertoren. Een poot is express korter gemaakt in de hoop dat dit veel touristen
zou trekken. Mmmm, smaken verschillen.

 
Watertoren, Groom

Nog een bijzonderheid staat in Amarillo, de cadillacranch. Die ga ik morgen bezoeken. Op dit thema zijn nog een paar andere versies gemaakt,
waaronder de VW Slug Bug Ranch in Conway, Texas. Omdat het begon te regenen heb ik maar een foto vanuit de auto gemaakt.

De regen ging inmiddels over in onweer. Er zat een zware bui boven Amarillo. Daarom ben ik maar doorgereden naar het hotel.

Hotel



Super 8 Motel
2909 E Interstate 40
Amarillo

Dag 7 VRIJDAG 17 SEPTEMBER 2010

Van        : Amarillo, Texas
Naar      : Albuquerque, New Mexico
Miles      : 2.613 - 2.959

Vanmorgen eerst naar de WalMart gegaan voor een spuitbus verf. De eerstvolgende stop is namelijk de Cadillac Ranch, en daar kun je je naam – o.i.d. – op de cadillacs spuiten.
Het was erg modderig bij de Ranch. Ranch is teveel van het goede, het is een paadje in een weiland waar 10 cadillacs staan ingegraven, onder dezelfde hoek als de pyramide
van Cheops.

 
Cadillac Ranche                                                                                                                                                    Cadillac Ranch   

Ik heb mijn initialen op een van de cadillacs gespoten en daarna mijn spuitbus aan een Nederlands stel gegeven.

 Iets verderop ligt het plaatsje Adrian. Dit is een klein plaatsje, maar het bijzonder is, dat dit plaatsje precies ligt op het midden van de R66. Hier is het Midpoint cafe  gevestigd. Ik heb hier wat kaartjes gekocht
en nog even gesproken met wat Engelse R66 motorrijders. Ze begonnen natuurlijk gelijk over de verloren WK-finale. Deze groep motorrijders kwam ik later op de dag nog een paar keer tegen.
 
 
Midpoint Cafe                                                                                                                                                     Midpoint Cade


Iets verderop kwam ik nog door het plaatsje Vega. Ook hier staan veel oude stukke huizen. De klok kan inmiddels een uurtje terug, de grens tussen New Mexico en Texas is een tijdzone.
De auto ziet er inmiddels niet meer uit. Ik ben enigszins offroad gereden. Ik volgde de route over een stuk onverhard, maar dit kwam uit op een veredelde landweg. Ik ben blij dat ik een SUV had.
Sowieso volgt de R66 in de staten Texas en New Mexico meer de snelweg (I40 west). Zo af en toe wordt de oude route weer aangegeven.
 
In Tucumcari neem ik een lunch bij de Mexican Hat, een nogal kitscherig gebouw. Na het bestellen ligt binnen 2 minuten alles op je bord en volgt weldra de nota. Bijzonder.
 


Muur in Tucumcari

Na een uurtje rijden arriveer ik bij Bono’s Route66 Auto Museum. Bono heeft circa 30 geheel gerestaureerde oude auto’s staan. Er staan werkelijk schitterende
exemplaren tussen. Een aantal is te koop, echter volledig buiten het budget.


Bono's museum

Ik besluit om maar niet meer via Sante Fe te gaan; dit kost zeker 3-4 uur extra rijden. Tegen 17:30 uur ben ik bij het hotel.
Het was een warme dag vandaag, ongeveer 31 graden. Vlak voor Albuquerque regende het nog even stevig, net genoeg om de ergste stof van de auto te regenen.

Hotel




Travelodge Albuquerque East
13317 Central Ave Ne
Albuquerque

DAG 8, ZATERDAG 18 SEPTEMBER 2010

Van        : Albuquerque, New Mexico
Naar      : Flagstaff, Arizona
Miles      : 2.959 – 3.305

Vandaag een dag met aardig wat kilometers voor de boeg. Maar vanmorgen eerst naar de Rio Grande Zoo. Voor $12 heb je een comboticket, inclusief toegang tot het aquarium. De dierentuin is
ruim opgezet, maar niet zo heel erg groot. In circa 1 ½ uur loop je er wel doorheen. Bijzonder zijn de jaguars (een zwarte die net lekker zat te eten) en een koala-beer. Dit had ik nog nooit in het
echt gezien. Ook de krokodillen waren erg groot.

 Met een treintje kon je vervolgens naar het gedeelte waar het aquarium ligt. Het is een aquarium met diverse bakken. Blikvanger is het grote aquarium waarin de haaien zwemmen. Deze zijn goed
te bekijken door een enorm grote glazen wand.
 
Het is erg warm dus tegen een uurtje of 13:30 uur geloof ik het wel. Op naar Flagstaff. In tegenstelling tot vorige dagen is de R66 lastig te volgen. Ga je van de I40 af om de R66 weer op te pikken,
loopt deze dood. En dit overkomt me meerdere malen. Dan maar veel snelwegkilometers. Ik wil graag op tijd zijn bij de Jackrabbit, en dit is ongeveer 4 ½ uur rijden.
Af en toe neem ik toch nog een afslag om het R66 gevoel te krijgen. Nu er een snelweg is, zijn veel R66 plaatsjes in verval geraakt. Ook Joseph City heeft een aantal gebouwen die vervallen zijn.


Joseph City
Bij een Navajo Trading post stop ik nog even om wat rond te kijken. Iets na 6 uur kom ik aan bij de Jackrabbit. De trading post is al gesloten. Maar met het statief en de zelfontspanner is het
gelukt, een foto van me op de Jackrabbit.
 
Jack Rabbit                                                                                                                                                 Jack Rabbit


 Hierna is het nog 1 ¼ uur rijden naar Flagstaff, AZ. Onderweg nog snel een stop bij de 2 Arrow trading post. Deze is al lange rijd geleden gesloten. Moe na een lange dag rijden arriveer ik bij het hotel. Op de
TV nog even gekeken naar Tombraider, daarna is het gebeurd.


Two Arrow trading post 

Hotel




Super 8 Flagstaf
2540 E Lucky Lane
Flagstaff


DAG 9, ZONDAG 19 SEPTEMBER 2010

Van        : Flagstaff, Arizona
Naar      : Las Vegas, Nevada
Miles     : 3.305 - 3.698
Vanmorgen in het hotel nog ontbijt geprobeerd, geen succes. De donuts waren niet eetbaar, alles maar weggegooid en onderweg wat gaan halen. Na een uurtje rijden kom in aan
bij  Planes of fame, een wat kleiner airport museum in Valle, Arizona. Daar is de toegangsprijs ($6) dan ook naar. Er zijn een stuk of 30 toestellen tentoongesteld, inclusief enkele
oude auto’s. Het is er erg rustig; naast mij alleen nog een andere dame.

Planes of Fame


Omdat ik maar 30 mijn van de Grand Canyon af ben, besluit ik deze te gaan bekijken. Het blijft imposant, deze canyon. Ik maak daar de nodige foto’s en video. Verder maar weer,
voorlopig op de Interstate 40 West. Bij Ash Fork ga ik de oude R66 weer op, en dit blijkt een doodlopende weg te zijn.  


Grand Canyon

Bij Seligman ga ik wederom de oude R66 op, en nu gaat het goed. Na een uurtje rijden kom ik aan bij
Hackberry General Store, een tradingpost annex garage. Deze
is van  bekend van de tv programma's die Huub Stapel over de route maakte. Ook staat er een mooie rode corvette voor de deur. Ik heb er nog wat rondgelopen maar daarna weer
snel in de auto omdat het erg warm is. De route naar Kingman is prima te rijden. Kingman is een stadje waar ze flink wat aan de R66 hebben gedaan.

 
Hackberry General Store                                                                                                                                           Hackberry General Store

De volgende bezienswaardigheid is de Hoover Dam. Hier stop ik even om wat foto’s te maken. Op dat moment is het hier het warmste van de gehele route, Fahrenheid 108 (42 graden
Celsius). Ik ga de dam zelf niet in.
Na nog een half uur rijden kom ik aan bij het hotel in Las Vegas, de Golden Nugget. Deze ligt in het oudere deel van Las Vegas, Fremont Street. Het is een groot luxe hotel. De kamer op
de 19e verdieping is erg groot en luxe, de beste tot nu toe. Maar liefst 8 liften zijn er om op de 19e verdieping te komen. Na het inchecken trek ik snel wat andere kleding aan en ga het
casino verkennen. Je verdwaalt er snel. 's Avonds bekijk in nog 2 voorstellingen in de Fremont Street Exprees, een overkapping met miljoenen lampjes. Dit blijft imposant, ondanks dat ik
dit de vorige keer al heb gezien. Het is erg gezellig in Fremont, met veel live muziek op straat. Pas laat ga ik slapen.

Hotel



Golden Nugget
129 Fremont Street
Las Vegas


DAG 10, MAANDAG 20 SEPTEMBER 2010

Van        : Las Vegas, Nevada
Naar      : Las Vegas, Nevada
Miles      : 3.698 - 3.723
Vanmorgen rustig aan gedaan, spullen ingepakt en uitgecheckt. Op naar de Gunstore. Hier kun je met diverse soorten wapens schieten. Het is erg druk met voornamelijk
mannen die willen schieten.
Ik kies voor het pakket met een semi-automatisch geweer, een machinegeweer en een shotgun. Je krijgt 3 targets waar je op kunt schieten. De instructeur legt summier
uit hoe het werkt. De terugslag van het automatisch geweer  en het semi-automatische geweer vallen wel mee. Als je de trekker even vasthoudt schieten de kogels eruit.
Ik heb het target flink geraakt. Het shothun is wat anders, deze geeft een flinke terugslag. Ik kan hier 5 keer mee schieten. Het doelwit zijn hoofd is er finaal af.


Gun Store, Las Vegas

Al met al een erg leuke ervaring. Daarna op naar Excalibur. Hoewel het nog geen 15:00 uur is, kan ik toch al inchecken. Het hotel is ook erg groot, maar de kamer
is minder luxe.
‘s middags nog even over de strip gelopen. Het is echter zo heet, dan het tot een klein stukje beperkt blijft, zoals de M&M Shop. Bij het Luxor koop ik nog tickets
voor enkele shows. Ook het Luxor is erg mooi en groot. Om 22:00 uur begint de show Zumanity van Cirque du Soleil in New York New York. Dit is een ietwat ondeugende
show, maar erg imposant. De artiesten kunnen er wat van. De trapeze-acts worden uitgevoerd zonder vangnet en zien er dan best eng uit. Ook is er een act van een
man, die zijn lichaam dubbel kan buigen en knakken. Bijzonder.
Daarna nog even geprobeerd de cash-flow te vergroten, helaas.

 
The Strip. Las Vegas                                                                                                                                          The Strip, Las Vegas


The Strip, Las Vegas


Hotel voor de rest van de dagen in Las Vegas




Excalibur
3850 Las Vegas Boulevard
Las Vegas


DAG 11, DINSDAG 21 SEPTEMBER 2010

Van        : Las Vegas, Nevada
Naar      : Las Vegas, Nevada
Miles      : 3.723 - 3.723
Vanmorgen eerst naar de Spa. Voor $10 heb je toegang tot het gedeelte met sauna, bubbelbad, en de stoomruimte. Het is qua opzet niet zo heel groot, en er waren ook
niet zoveel mensen binnen. Na een 1 ½ uur had ik het wel gezien. Daarna heb ik nog een Aquamassage genomen, om te proberen mijn rug weer los te krijgen.
Excalibur heeft een groot zwembad, maar bij 35+ graden te gaan zwemmen lijkt met niet zo handig. Vandaar dat ik maar richting Mandalay Bay ben gelopen om het Aquarium
te bekijken. Ik heb een comboticket gekocht, dat recht geeft op toegang bij CSI: the experience en de Dolpin Encounter. Het Aquarium ziet er mooi uit. Vooral het aquarium
met de grote haaien is erg mooi.


Gouden Krokodil in Mandalay Bay

Daarna ben ik teruggelopen naar het MGM Grand voor de CSI: The Experience. Het is een fors eind lopen; het MGM is het grootste hotel ter wereld.  Bij het MGM nog even
naar de leeuwenkooi gekeken. Daar zaten 3 baby leeuwen in, erg schattig. Bij CSI aangekomen krijg je eerst een korte uitleg, en daarna mag je zelf een zaak oplossen m.b.v.
diverse technieken. Uiteindelijk los ik de zaak op en krijg een diploma.


CSI: The experience
Hierna trek ik de lange broek aan voor een bezoek aan de show van Chriss Angel, believe. Dit is een illussionist van het type Hans Klok. Chriss verricht de meest diverse trucs
waarbij je weet dat het niet kan, maar het toch zo is. De show duurt uiteindelijk 1 ½ uur. Na afloop van de show is het tijd om de hotelkamer weer op te zoeken, morgen
weer een dag.

DAG 12, WOENSDAG 22 SEPTEMBER 2010

Van     : Las Vegas, Nevada
Naar   : Las Vegas, Nevada
Miles   : 3.723 - 3.723

Vandaag geen wekker gezet, en prompt pas om 10:00 uur wakker. Vandaag staat het middenstuk (gedeelte rondom Caesers Palace) op het programma. Ik parkeer de auto in
Caeasers Palace. Dit casino is zo groot, dat je er makkelijk in verdwaalt. Als eerste op naar de Apple store, kijken naar een Ipad. Het is een erg mooi apparaat; toch koop ik
hem niet.


Ceasers Palace

De vorige keren ben ik niet in Mirage en Treasure Island geweest, daar ga ik nu naar toe. Voor de Secret Garden en Dophin Encounter in de Mirage heb ik gisteren al
kaarten gekocht. Helemaal achteraan in het casino ligt de tuin met 3 bassins met dolfijnen erin. De trainers doen (kleine) kunstjes met de dolfijnen. Nog iets verder ligt
de secret garden, daar wonen de leeuwen en tijgers van Siegried en Roy. In een kooi zitten 2 witte mannetjesleeuwen. Deze zijn erg groot en mooi, zulke had ik nog
nooit gezien. Ook zijn er diverse soorten tijgers (witte, gestreepte). Al met al erg goed, een aanrader.


Inmiddels is het al wat later in de middag en regel ik nog een kaart voor een show vanavond. Ook kan ik tegen gereduceerd tarief een kaartje kopen voor
het buffet bij Treasure Island.
Het is een all-you-can-eat buffet, dus onbeperkt.
Hierna breng ik de auto weer terug naar Excalibur om tijdig te verzamen in MGM, voor de MGM Crazy Horse Paris Show. Dit is een show met weinig o m het
lijf (letterlijk). Het is een zeer
creatieve show. Tussendoor zijn er 2 acts van een mannenduo die – erg leuk – een synchroonact doen. Ook is er tribute to Michael Jackson, ook erg leuk.
Hierna weer teruggelopen naar Excalibur, voor de laatste nacht in Las Vegas.

DAG 13, DONDERDAG 25 SEPTEMBER 2010

Van        : Las Vegas, Nevada
Naar      : Barstow, Californië
Miiles      : 3.723- 3.908

Vandaag het plan maar aangepast. Rijden via deathvalley levert 9 uur in de auto op, en dat is met net te ver. Daarom eerst maar eens een paar wedding chapels aan de buitenkant
bekeken in Downtown Las Vegas. Helaas werd er niet getrouwd.


Downtown Las Vegas

Daarna naar het Las Vegas Outlet Center, om te shoppen.  De prijzen (van oa. kleding) liggen een stuk lager dan in Nederland.
Een Tommy Hilfiger shirt voor $20 kon ik niet laten liggen.
Tegen het middaguur liet ik Las Vegas achter me, op weg naar Barstow, CA. Onderweg door de woestijn heb je een erg mooi uitzicht (zie foto’s).
Na een paar uurtjes kom ik in Barstow aan. De auto ziet er inmiddels verschrikkelijk smerig uit.
’s Avonds nog honkbal gekeken met hamburgers van Jack in the Box.

Hotel



California Inn
1431 E Main St
Barstow, CA 92311

DAG 14, VRIJDAG 24 SEPTEMBER 2010


Van        : Barstow, Californië
Naar      : Los Angeles, Californië
Miiles      : 3.908 - 4.105


Vanmorgen op tijd vertrokken. Na circa een uurtje rijden kom ik aan in Victorville, Californië. Hier is een klein Route66 museum gevestigd. Ik krijg een persoonlijke uitleg over Victorville van de aanwezige vrijwilligers. Doordat de snelweg om Victorville is heengelegd is het stadje doodgebloed. Al met al een aardig museum.


Route66 Museum, Victorville
Hierna verder naar San Bernardino, voor het 1e McDonalds Restaurant. Ik dacht dat dit in Chicago lag, maar in San Bernardino wordt uitgelegd hoe het precies in elkaar zit.

1e McDonalds Restaurant San Bernardino


Hierna is min of meer de Route 66 opgehouden en is moeilijk te volgen. Ik heb maar de snelweg gepakt naar Santa Monica. Tegen een uurtje of 2 kom ik aan bij Santan Monica Pier, het eindpunt van de Route66.  Op de pier heb ik nog een poosje rondgekeken, en ben daarna naar het hotel gereden.

 
Einde van de Route66                                                                                                                  Santa Monica Beach
’s Avonds stond de wedstijd LA Galaxy – New York Cosmos op het programma. De Amerikanen waren super enthousiast, maar of ze nu zoveel van voetbal begrepen. Het spel was erg opportunistisch,soms zelfs amateuristisch te noemen. De LA Galaxy (met David Backham in de gelederen) verloor uiteindelijk met 0-2.
Hierna op naar het hotel voor de laatste nacht.

Hotel



Super 8
4238 W Century Blvd
Inglewood, CA 90304

DAG 15, ZATERDAG 25 SEPTEMBER 2010


Van         : Los Angeles, Californië
Naar        : Los Angeles, Californië
Miiles       : 4.105 - 4.130

De laatste dag vandaag. Vanmorgen richting Hollywood gereden. Ik heb daar een rondrit van circa een uur met een open bus geboekt. Het was wel erg warm, maar erg
interessant. Ook heb ik nog de nodige sterren gezien.

 
Hollywood                                                                                                       Hollywood

Hierna was het al weer tijd op de auto in te leveren. De auto zag er niet meer uit, maar dat was geen probleem voor de verhuurmaatschappij (‘We like dirt’). Uiteindelijk heb ik net geen 3.000 miles gereden, het zijn er 2.997 geworden.
Op de luchthaven heb ik nog wat chocola gekocht voor het thuisfront. Tegen een uurtje of 5 ’s avonds ben ik teruggevlogen naar Amsterdam. Ik zat naast een stel uit Denemarken die ook de route66 had gereden, maar dan per motor. Zij hadden heel veel dezelfde foto’s gemaakt, leuk om te zien.

Zondagmorgen om een uurtje of 10:00 uur was ik weer terug op Schiphol.
HomeFamilie HaanstraFavorite LinksContactAfbeeldingen galerijUSA 2014USA 2013USA2012USA 2010USA 2009USA 2008USA 2007USA 2006USA 2005USA 2003USA 2001Madrid2008Manchester2007