Homepage Familie Haanstra
Menno, Linda, Ilse & Alex
HomeFamilie HaanstraFavorite LinksContactAfbeeldingen galerijUSA 2014USA 2013USA2012USA 2010USA 2009USA 2008USA 2007USA 2006USA 2005USA 2003USA 2001Madrid2008Manchester2007

USA 2008

Donderdag 18 september 2008

Vanmorgen vroeg om 05:00 uur vertrokken uit Meppel. Mijn ouders hadden aangeboden
om mij weg te brengen. Op weg naar Schiphol was het druk met vrachtverkeer; in de buurt
van Amsterdam kwam daar nog personenauto’s bij. Gelukkig zijn we niet in een file terecht
gekomen.

 
De parkeergarage was aardig vol, maar uiteindelijk hebben we nog wel een plaatsje gevonden.
De incheck ging vrij vlot, alleen het electronisch inchecken lukte niet. De avond voor vertrek
bleek bovendien dat het door Cheaptickets.com doorgegeven vluchtnummer (BA6435) niet
overeenkwam met het vluchtnummer, zoals deze bij Schiphol bekend was (BA0427). Ik was toch
wel op de juiste vlucht ingeboekt.
 
Na het afgegeven van de bagaga (binnen 5 minuten was dit geregeld), ben ik nog samen met mijn
ouders wat gaan eten, drinken in een restaurantje op Schiphol. De rij bij Gate D werd al wat langer,
zodat de tijd van afscheid kwam.
 
Foto 1: Schiphol

Ik kwam redelijk snel door de check-in, waarna gate D16 werd opgezocht. De veiligheids-
maatregelen waren niet zo streng, en met een kwartiertje vertragen (10:05 uur) werd richting
Londen Heathrow gevlogen.


Foto 2: toestel BA, voor vlucht richting London Heathrow

Om ongeveer 10:00 uur (Londense tijd) arriveerde ik op LHR, Terminal 5. Aangezien ik een
doorvlucht had, kon ik verdergaan naar Terminal 3. Het binnenkomen van Terminal 3 was iets lastiger
dan op Schiphol. Het veiligheidspoortje ging af, dus ik moest mijn schoenen uitdoen. Dit was nog
niet voldoende, ik werd uitgebreid gefouilleerd door een medewerker. Ook nu kwam ik er nog niet
in. Met een handscanner werd ik nogmaals uitgebreid onderzocht, en he he ik mocht Terminal 3 in.
In Terminal 3 nog even gekeken bij de electronicawinkels, maar uiteindelijk niets gekocht.


Foto 3. LHR

Op London Heathrow kwam in nog een sushi bar tegen. Je kunt hier zitten aan barkrukken,
en de sushi bakjes komen via een lopende band langs. Erg bijzonder.

Foto 4, Sushi bar LHR


Foto 5 Toestel American Airlines

Ongeveer met 15 minuten vertraging is vlucht American Airlines AA79 vertrokken richting Dallas
/ Fort Worth
. Het was een erg lange vlucht, van 10:00 uur. De toegewezen plaats in het vliegtuig was
niet geheel perfect, in het midden tussen twee passagiers ingeklemd. Iedere passagier had wel de
beschikking over een uitgebreid entertainment systeem. Ik heb Oceans13 en Indiana Jones 4: the kingdom
of the Crystal Skul bekeken, en via de Ipod Rambo 5. Uiteindelijk tegen 16:40 uur werd Amerika bereikt.
De check-inn via Homeland Security ging erg vlot. Ook de koffer was aangekomen; deze moest ik zelf
weer inchecken voor de vlucht naar Denver.
 
Dallas / Fort Worth is een grote, nieuwe luchthaven die er erg goed uitziet. Het vliegveld is verdeeld in
diverse vertrekhallen die verbonden zijn met een monorail, de Skylink. In eerste instantie zou ik vertrekken
via gate C8, maar dit werd later veranderd in A38. (aangezien de Amerikanen de A als E uitspreken, zat ik
eerst bij de verkeerde gate, maar was ik op tijd voor vertrek. Het lange vliegen, en het vroege opstaan begon
zijn tol te eisen, ik werd heel erg moe. Van de vlucht naar Denver, ongeveer 2 uur, heb ik dan ook weinig meekregen.
Het voordeel was wel , dat ik enigszins uitgerust op Denver aaankwam. Hier heb ik mijn koffer opgehaald, en naar de
ground transportation vertrokken, waar het busje naar Alamo al klaarstond. 
 
Het ophalen van de auto ging vlot, het was een Chrysler Sebring convertible. Hoewel het een erg grote auto is, is de
bestuurdersstoel niet ver naar achter bij te stellen, het past maar net. Gezien het late tijdstip heb ik maar besloten om
de kap dicht te laten, en niet met een open dak te gaan rondrijden.


Foto 6: Chrysler Sebring


Foto 7: licence plate


Foto 8: beginstand "miles"teller 1e huuauto

Het vinden van het hotel was wel wat lastig, ondanks de GPS. Uiteindelijk kwam ik aan
bij het hotel, het Denver's Best Inn and Suites, 4590 Quebec Street, Denver, CO 80216.
Dit zag er prima uit. Na nog even honkball gekeken te hebben, ben ik gaan slapen.
Het was inmiddels 23:00 uur lokale tijd, 07:00 uur Nederlandse tijd. Al met al was ik meer
dan 24 uur onderweg geweest.



Foto 9: Denver Best Inn

Voor het vastleggen van de gereden route maak ik gebruik van www.trackr.nl een programma
da
t via de GPS van de telefoon de route vastlegd. Deze data is te uploaden naar
de site,
waarna je via google maps exact de gereden route kan zien.



Gereden miles 
Beginstand           : 6741
Eindstand             : 6775
Gereden                : 34


Vrijdag 19 september 2008
 
Vanmorgen vroeg wakker, om 05.00 uur Uiteindelijk maar om 07.00 uur opgestaan, en eerst aan het
reisverslag gewerkt, en geprobeerd te uploaden. Dit ging niet helemaal goed.
 
Vanmorgen eerst nog de de auto aan het stoeien geweest. Aan de zijkant van de stoel zat een knop
om de stoel naar achter te zetten. Nu had ik ruimte genoeg. Daarna op weg richting de Denver Zoo.
Op weg naar de Zoo eerst nog ontbijt gehaald bij de McDonalds, altijd goed.
  
Foto 10 Denver Zoo 
 
Foto 11 Denver Zoo
 
Foto 12 Denver Zoo
Foto 13 Denver Zoo

Foto 14 Denver Zoo

De Denver Zoo is en grote dierentuin, qua oppervlakte. Al met al heb ik 2 1/2 uur doorgebracht. Het
was superweer, dus de korte broek kon aan. Bij de Denver Zoo heb ik het dak eraf gehaald. Het was
de eerste keer lastig. In de auto zal weliswaar een knop, maar het bleek dat in de kofferbak nog een plank
rechtgelegd moest worden. Dat moest je net even weten. Hierna een stukje in Denver rondgereden, en
naar de Wall-Mart voor chips, koeken en cola, ofwel het middageten voor vandaag. Bij het installeren van
de navigatie bleek, dat deze (voorlopig) de geest had gegeven. Op basis van de kaart moest ik de volgende
attractie opzoeken, de wings over rockies museum, een vliegtuigmuseum.

 
Foto 15 Wings over Rockies
Foto 16 Menno bij Wall Mart
 
Foto 17 Wings over Rockies
  
Foto 18 Wings over Rockies

Het museum besloeg een hangar, en na een goed uur had ik alles wel gezien. Vorig jaar had ik in Dayton
al een dergelijk museum bezocht, dus de meeste toestellen kende ik al. Maar het was wel leuk om dit museum
te bezoeken. Gelukkig deed de TomTom het weer, dus dat maakte het makkelijk het Coors Field te vinden, de
thuishaven van de Colorado Rockies, een MLB ploeg.

 
Foto 19 Coors Field 
 
Foto 20 Coors Field

 
Foto 21 Coors Field
 
Foto 22 Coors Field

 
Foto 23 Coors Field
Foto 24 Coors Field

De Rockies spelen tegen de Arizona Diamondsbacks. De laatste heb ik 7 jaar geleden al eens zien spelen. Aangezien
Coors (bierbrouwer) sponsor is, moest ik wel een biertje nemen. Ik was ruimschoots op tijd, dus kon het stadion uitgebreid
bekijken. Ook heb ik een hamburger met cola genomen.
 
De Amerikanen zijn ook met baseball erg chauvinistisch. Voor aanvang van de wedstrijd werd het volkslied uitbunding
gezongen. Ook tijdens de wedstrijd veel vlagvertoon. De wedstrijd was een beetje tam. In de 1e inning maakte de Rockies
een punt, gevolgd door een homerun in de 2e inning. Pas in de 6e inning maakte de Dbacks een homerun, gevolgd door weer
een homerun van de Rockies. In de 9e inning werd het nog spannend, want Dbacks kwam terug tot 3-2, maar daar bleef het bij.
Na afloop was er nog een uitgebreid vuurwerk. Ik heb wel vaker vuurwerk gezien , maar dit sloeg alles. Tussen de 5-10 minuten
bleef het maar knallen.
Na afloop van de wedstrijd weer met de auto retour naar hotel gegaan. Wat een dag.

Gereden miles   
Beginstand           : 6775
Eindstand             : 6845
Gereden                : 70



Zaterdag 20 september 2008
 
Vanmorgen vroeg opgestaan, want vandaag staat een lange rit op het programma. Om 08:00uur zat ik ingepakt en al in de auto.
 
Vanmorgen deed de TomTom het wederom niet, dus dat werd kaartlezen. Via de Interstate 25 noord ben ik op weg gegaan naar
het eerste doel van vandaag, Scott Bluf National Monument. Via de staten Wyoming en Nebraska kom ik aan bij Scotts Bluf, na
ongeveer 3 uur rijden. Het landschap totaan Scotts Bluf is saai; heel vlak en uitgestrekt.
 
Maar Scotts Bluf  is anders. Dit is een soort gebergte, wat er erg mooi uitziet. Voor $5 mag ik het park in. Met de auto ben ik naar
boven gereden. Het uitzicht boven is erg mooi. Boven heb ik nog even gesproken met een park ranger (hi, how your doing, where
are you from), zeer diepgaand gesprek dus.
 
 
Foto 25 op weg naar SB
 
 
Foto 26 op weg naar SB
 
Foto 27 Scott Bluff
Foto 28 Scotts Bluff
 
 
Foto 29 Scotts Bluff
 
Foto 30 Scotts Bluff

Hierna ben ik verder gereden richting Carhenge. In het plaatsje Alliance, NE, waar Carhenge ligt, heb ik bij
de McDonalds een double quarterpounder genomen. Dit is een hele kluif om weg te krijgen.
 
Carhenge is grappig om te zien. Een flink aantal cadillacs is grijs gespoten en ingegraven, a la Stonehenge.
Daarnaast zijn er nog een aantal andere kleuren autos ingegraven. Ik kwam daar nog een Amerikaan tegen,
die ik nog even op de foto heb gezet.
 
Foto 31 Carhenge 
 
Foto 32 Carhenge 
 
 
Foto 33 Carhenge 
 
 
Foto 34 Carhenge 

Vervolgens ben ik doorgereden richting Crazy Horse, in South Dakota (SD). Het is ongeveer 3 uur rijden. Het laatst stuk is
opvallend. Dit gaat door een natuurpark (wind Cave National Monument), waar buffalo’s vrij rondlopen. Ik kom er inderdaad
veel tegen, het is bijna slalommen tussen de dieren door. Aangezien er borden staan dat buffalo’s gevaarlijk zijn, ben ik de
auto maar niet uitgeweest.
 
Tegen achterlating van $10 mag ik Crazy Horse in. Hier is uit de berg in het Black Hills gedeelte een beeld uitgehakt (met
dynamiet) van Crazy Horse. Het gehele ontstaan van het beeld wordt uiteengezet. Ik heb daar een film bekeken. De
grondlegger ervan is al enige tijd overleden, zijn vrouw maakt het nu af. Op dit moment is alleen het hoofd gereed. In
het museum staat een beeld, zoals het er in de toekomst zou moeten gaan uitzien.

 
Foto 35 Crazy Horse
 
Foto 36 Crazy Horse
 
 

Foto 37 Crazy Horse Memorial

Het begon inmiddels al avond te worden, en ik wilde voor donker bij Mount Rushmore zijn, de plaats waar 4 hoofden
van de presidenten Lincoln, Roosevelt, Wahington en Jefferson in de rotsen zijn uitgehakt. Het lukte net voor donker,
ik moest even flink doorrijden. Op de weg richting Mount Rushore lagen allemaal dode, aangereden herten. Ik was
gelukkig op tijd en heb alles uitgebreid bekeken. Ook ben ik zelf nog op de foto gezet. Ik ben niet meer naar het avonddeel
geweest, maar heb een hotel opgezocht.

 
Foto 38 Mount Rushmore
 
Foto 39 Mount Rushmore


Foto 40 Mount Rushmore

Op weg naar het hotel heb ik bijna nog een hert aangereden. Er stond ineens een hert midden op de snelweg,
op mijn rijbaan, dus ik moest ineens uitwijken met een gangetje van ruim 100 km/uur. Deze elandproef heb ik
overleefd, en het hert ook. Even later kwam ik weer een hert tegen, deze was echter al eerder geraakt. De snelweg
zat onder het bloed. Ik kon dit hert niet meer ontwijken, en ben over de poten heengereden. De bloedspatten zitten
nu op de auto.


Foto 41, "schade" aan de auto

In het plaatje Lusk, Wyoming heb ik een hotel geboekt, het Covered Wagon. Bij het hotel was nog een indoor zwembad 
en hot tub. Echter het zwembadwater was koud, en de tub heel heet. Dus maar gaan slapen dus.
 Qua weer was het lekker warm vandaag, ongeveer 86 Fahrenheit.


Foto 42. hotel Covered Wagon

Gereden miles   
Beginstand           : 6845
Eindstand             : 7424
Gereden                : 579



Zondag 21 september 2008
 
De wekker op 06:00 uur gezet. Dit was vandaag wel nodig, gezien de afgelopen dagen. Vanmorgen rustig alles ingepakt, en bij
het hotel ontbijt genomen. Het ontbijt bestond uit een wafel, ei, thee en jus. d’orange. Tegen 07:00 uur ben ik vertrokken. Het
was een bergachtige omgeving, leuk om in rond te rijden.
 
 
Foto 43 op weg naar Denver 
 
 
Foto 44 op weg naar Denver 


Foto 45 Denver

Op de highway kreeg ik de melding dat de benzine bijna op was. Het duurde nog ongeveer 40 kilometer voordat ik bij een
benzinepomp aankwam. Ik heb maar 6 gallon getankt, omdat ik de auto leeg (geen benzine) kan inleveren bij Alamo. Met
deze 6 gallon zou ik het verhuurcentrum moeten kunnen halen.
 
Daarna ben ik om 10:00 uur nog wezen eten bij de Subway. De Oven Roasted Chicken Breast ($4.80) ging er goed in.
 
Daarna weer verder gereden naar Denver, voor de NFL wedstrijd van de Denver Broncos tegen de New Orleans Saints.
Tegen 12:00 uur rij ik langs het stadion. Parkeren vlakbij het stadion kost $40, dus iets doorgereden en voor $10 geparkeerd.
Buiten het stadion is het een spektakel. Amerikanen die barbequen op de parkeerplaats, veel entertainment. Het via internet
gekochte kaartje ligt al klaar. Binnen in de fanshop heb ik nog een bal gekocht. Ik wilde een shirtje, maar $240 was net iets te veel.
Om geen honger te krijgen heb ik nog een thunderburger genomen, een hotdog met allerlei lekkers erop. De zitplek is een mooie
plaats, aan de lange zijde, vlakbij het doel. Dat mocht ook wel, gezien de prijs van het ticket, ongeveer $80.
 
Het stadion is erg groot, iets groter dan een baseball stadion. In totaal 77.000 toeschouwers zijn aanwezig. Voor aanvang van de
wedstrijd geven eerst cheerleaders nog een demonstratie. Daarna komen, met veel show, de spelers het veld op. Een finaliste van
de Amerikaanse Idols zingt op geheel eigen wijze het volkslied. Gedurende de gehele wedstrijd is er veel spektakel. De wedstrijd
bestaat uit 4 kwarten van 15 minuten. Ik kende de spelregels niet geheel, maar na een kwart van de wedstrijd begreep ik het. Het is
de bedoeling om een touchdown, of field goal te maken. Om vooruit te komen, dient binnen 4 beurten in ieder geval de bal 10 yards
vooruit gespeeld te worden. Anders gaat de beurt naar de tegenstander.

De Broncos beginnen erg goed, met een touchdown (6 punten). Ook de bonus wordt gemaakt. Al snel staat het 14-3. Een walkover dreigt,
maar de Saints komen in het 2e goed terug. Na elke touchdown van de Broncos is er vuurwerk en komt de mascotte, het paard Thunder
het veld op. De wedstrijd blijft tot de laatste seconde spannend. Uiteindelijk winnen de Broncos met 34-32. De wedstrijd begon om 14:05
en duurde tot ongeveer 17:30, maar was geen moment saai.
 

Foto 46 Invesco Field
 
 
 
Foto 47 Invesco Field 
 
Foto 48 Invesco Field
 
 
Foto 49 Invesco Field 
 
Foto 50 Invesco Field 
 
 
 
Foto 51 Invesco Field 
 
 
Foto 52 Invesco Field 
 
 
 
 Foto 53, eindstand
 
Daarna de auto weer opgehaald bij de parkeerplaats, en naar het vliegveld gereden. Bij Alamo heb ik de auto weer
ingeleverd. Met de shuttlebus ben ik weer teruggebracht. Ik was ruim op tijd, en heb bij de Panda Express eten genomen.
Dit was zeer pittig, dus afgeblusd met cola.

gereden miles
Van                :7424
Naar               :7714
Totaal             :290
 



Vervolgens met het vliegtuig naar Las Vegas, met Frontier Airlines. Bij de autoverhuurbedrijf ontstond een probleem
over de verzekering. Deze is bijgeboekt, aldus de uitdraaien van Expedia, maar niet bekend bij Budget. Vooralsnog
maar de verzekeringen afgenomen (anders waarschijnlijk geen auto), en dit in Nederland proberen te regelen.
 
Daarna met de auto naar Circus Circus, en daar ingecheckt. Ik zat in het Manor gedeelte. Na het uitpakken van de
bagage ben ik nog ‘even’ de Strip opgeweest. Uiteindelijk zeer laat met pijn in de voeten van het lopen (en helaas wat
dollars lichter) gaan slapen.


Foto 54 Circus Circus

Maandag 22 september 2008
 
Vanmorgen op normale tijd opgestaan. Door alle tijdzones wist ik niet meer precies hoe laat het was. Eerst nog geprobeerd te bellen
met Expedia over de auto, maar dit is niet gelukt. Het lukt ook niet om naar vaste nummers in Nederland te bellen. Daarna nog het
thuisfront via de gsm gebeld. Voor $12 kan ik internet toegang verkrijgen, maar toch maar niet gedaan.
 
Door al het lopen van gisteravond heb ik blaren op mijn voeten gekregen. Gelukkig had ik een EHBO setje meegenomen. Daarrna ben
ik met de auto Las Vegas wezen verkennen. Ik ben begonnen met downtown, het Fremont Express gebied. Daarna ben ik doorgegaan
naar de Stratosphere, waar ik naar binnen ben gegaan om het casino te bekijken.

 
Foto 55 Stratosphere 
Foto 56 Welkom Las Vegas 

 
Foto 57 Las Vegas Boulevard 
 
Foto 58 Sahara 

 
Foto 59 Mandala Bay 
 
Foto 60 Hooters Casino 


Foto 61 Hooters Casino

Hierna volgde het Sahara casino. ‘s Middags heb ik bij de Las Vegas outlet nog cadeaus gekocht voor Alex en Ilse. De
outlet lag naast Frys, een grote electronicawinkel. Ook deze heb ik bezocht, maar niets gekocht. Ik heb geen ruimte
meer in de koffer. Vervolgens de auto bij Tropicana geparkeerd en naar Hooters Casino gelopen. Dit casino is duidelijk
minder dan de rest, maar dat is bijzaak, het gaat hier om het uitzicht.
 
Aan de bar bij het eten kwam ik in gesprek met een Duitser. Alle sport- en voetbalwedstrijden van afgelopen decennia
heb ik met hem besproken. Al met al bijna 1 1/2 uur daar gezeten, incl het eten. Een erg gezellige Duiter, ze bestaan dus toch.
 
Tegenover Hooters ligt het MGM Grand, waar ik de leeuwenkooi (Lion Habitat) heb bezocht, welke 2 leeuwen bevatte. Met de auto
ben ik daarna doorgereden naar de Venetian. Ik ben maar niet in een gondel gegaan. Venetië is erg mooi nagemaakt, met het
San Marco plein incl. toren.

 
Foto 62 MGM Grand 
 
Foto 63 Limo 

 
Foto 64 Statue of liberty 
 
Foto 65 Strip 

 
Foto 66 Harley 
 
Foto 67 Strip 

 
Foto 68 Bellaggio 
 
Foto 69 Fremont 

Als laatste evenement ben ik naar de Fremont Street Express gegaan. Inmiddels is het bijna 12:00 uur. In deze overdekte
straat is een decor nagebouwd met miljoenen lichtjes, waar ‘s avonds een voorstelling wordt gegeven. Daarna weer terug
naar het hotel, en nog even gokken. Nog steeds geen miljonair.
 
Gereden miles   
Beginstand           : 2204
Eindstand             : 2278
Gereden                : 74


 


Dinsdag 23 september 2008

Vanmorgen was het plan om het ontbijt te nuttigen in Circus Circus, maar dat dachten nog ongeveer 100 man voor me. Dus
maar ontbijten bij de Subway, ook goed. Het motorrijden, dat ik voor vandaag gepland had, heb ik toch maar niet gedaan,
gezien de hitte. Achteraf gezien maar goed ook, gezien de route van vandaag (zie Valley of Fire Statepark).
Vervolgens eerst
de flamingo habitat bekeken bij de Flamingo, maar ik kon ze niet vinden. Wel is de aangelegde tuin erg mooi.
 
Aan het begin van de middag ben ik doorgereden naar het Valley of Fire Statepark, toegang $5. In dit park staan heel veel
rotsformaties, met een speciale rode kleur. Het lijkt net of ze in brand staan, vandaar de naam van het park. Het is een
imposant park, waar ik de nodige foto’s heb gemaakt. Het park is uitgestrekt, en de wegen bevatten zeer veel scherpe bochten,
en onverharde stukken.

 
Foto 70 Valley of Fire Statepark 
 
Foto 71 Valley of fire Statepark 

 
Foto 72 Valley of Fire Statepark 
 
Foto 73 Valley of Fire Statepark 


Foto 74 Valley of Fire Statepark

Hierna ben ik teruggereden naar Las Vegas, ongeveer 1 1/2 uur. Onderweg ben ik nog even gestopt bij een McDonalds,
voor hamburgers en milkshake.
Ongeveer om 18:00 uur heb ik mijn spullen ingepakt en ben ik uitgecheckt. Helaas was ik
net te laat om naar de Mama Mia show in Mandala Bay te gaan. Ik ben maar het Silverton gereden, om daar het aquarium
te bekijken. Dit is een aquarium, met de grootste voorruit van Amerika. Het is inderdaad een groot aquarium, maar ik heb
wel eens grotere gezien.

Ik had nog een paar uurtjes over, voor het vertrek. De vorige keer was ik nog niet in Ceasars Palace geweest, dus ben ik daar
naartoe gereden. Dit is het grootste casino waar ik in ben geweest. Je kunt hier makkelijk in verdwalen. Als je aan het gokken
bent, komt er bij alle casino’s (en ook hier) wel een schaars geklede dame langs, om te vragen of je nog drinken wilt. Dit is in
principe gratis, maar eigenlijk dien je wel de dame een fooi te geven. De $1 biljetten zijn dan een uitkomst.


Foto 75 Ceasars Palace




Woensdag 24 september 2008

 
Om 05:13 uur wordt geland op het eind Oahu, Hawaii. Er was geen ontvangstcomitee met een Lei, jammer. Bij de bagageband
heb ik mijn bagage opgehaald. Verbazingwekkend gaat het tot nu toe nog steeds goed met de bagage.
 
Bij Alamo haal ik de 3e huurauto deze trip op, een rode Jeep Wrangler. Een erg mooie auto om te zien, maar hij rijdt spartaans.
Een harde vering, geen electrische ramen. Aan de achterzijde van de auto kun je de ruiten eruit ritsen. Nadat de auto is ingepakt
en de navigatie is ingesteld wordt de trip vervolgd.

 
Foto 77 Jeep 
 
Foto 78 Licence Plate 

Na een klein uurtje rijden kom ik aan bij de North Shores van Oahu, in Haleiwa. Het is dan nog erg vroeg, ongeveer 08:00 uur.
Bij een restaurantje heb ik een ontbijt genomen, omelet met thee en jus d’orange voor $10. Daarna ben ik doorgereden naar
de haven, om te gaan kooiduiken.

De ene boot was vol, maar op een andere boot was nog ruimte. Om 09:30 uur voer de boot uit, met 6 passagiers. Het is niet een
erg grote boot. Aan de achterzijde van de boot is de kooi vastgemaakt. Aan boord maak ik kennis met een gezin uit Amerika, dat
oorspronkelijk uit Schotland kwam.

 
Na een kwartiertje varen wordt de plaats bereikt waar het kooiduiken plaats zal vinden . De haaien hoeven eigenlijk niet gevoerd te
worden, ze komen af op het geluid van de dieselmoter. Inderdaad zwemmen er al de nodige haaien om de boot. Deze zijn ongeveer
3 meter lang.
De bemanning legt uitgebreid uit, hoe het werkt en hoe je in de kooi moet komen. Het meeste gevaar schuilt in het in
de kooi komen, omdat deze nogal heen en weer beweegt. Ik zit in de eerste groep van 3 die de kooi in mag. Het water is lekker warm
– ongeveer 78F – en het uitzicht geweldig. Het is wel even spannend als je de kooi ingaat, maar het went snel. Met de speciale
onderwatercamera maak ik diverse foto’s.
 
De haaien zijn goed te bekijken vanuit de kooi. Het zijn er ongeveer 10-15 stuks. Van sommige haaien zijn stukken uit de rugvin gebeten.
De haaien passeren de kooi erg dichtbij, ongeveer 10 centimeter. Na een klein halfuurtje is het de beurt aan de 2e groep om de kooi in te gaan.
Van de gehele trip in de kooi is een DVD gemaakt, voor $60. Het is een aardig bedrag, maar aangezien het een eenmalige gebeurtenis is, heb
ik deze toch maar gekocht.

 
Foto 79, boot 
 
Foto 80, Shark tours hawaii 

 
Foto 81 kooiduiken 
 
Foto 82 kooiduiken 

 
Foto 83 kooiduiken 
Foto 84 kooiduiken 

 
Foto 85 kooiduiken 
Foto 86 kooiduiken 

Weer aan wal aangekomen, heb ik mij weer omgekleed, en heb de zijruiten uit de Jeep gehaald. Ik wilde eerst nog naar de Dole plantage, maar ik
was toch wel erg moe van de afgelopen dagen. Daarom ben ik maar doorgereden naar het hotel, in Waikiki beach. Het parkeren is erg lastig hier;
ieder hotel heeft zijn eigen parkeergarage. Ik heb maar gebruik gemaakt deze faciliteit, voor $20 per dag.

Foto 87 honolulu

Het hotel ligt geweldig, direct aan het strand. Ook is het erg luxe, qua kamer en badkamer. Toch was het geen duur hotel, ongeveer Euro 50 per
dag. Je mag niet zelf je auto parkeren, dit wordt voor je gedaan, een soort Valet Parking. Na het inchecken ben ik even gaan liggen, en werd pas
om 20:00 uur weer wakker.



 

Donderdag 25 september 2008
 
Vanmorgen ontbijt in het hotel genomen. Het was een redelijk ontbijt, met muffins. Daarna ben ik naar het postkantoor
gegaan om de kaarten te posten. Bij een standje onderweg langs de straat heb ik een duiktrip geboekt, aanwezig om
11:15 uur, voor $100. Aangezien ik nog 2 uur over heb, heb ik nog even gezwommen, voor het hotel op Waikiki beach.
Het water was in eerste instantie wat koud, maar dat wende snel. In het water verderop zwommen al surfers, dit zag er
gaaf uit. Ik heb overwogen een board te huren, toch maar niet gedaan.

 
Foto 89 uitzicht hotel 
 
Foto 90 Duke Paoa Kahanamoku 


Foto 91 Waikiki Beach

Voordat ik naar de duikschool (Waikiki Diving Center) ging, heb ik nog wat proviand ingeslagen, en nog een onderwatercamera.
Bij de duikschool aangekomen waren we met zijn tienen, waarvan acht gingen duiken. Iedereen kreeg een uitrusting aangemeten,
en daarna gingen we met het busje naar de kust.

 
Foto 92 duiken 
Foto 93 duiken 

 
Foto 94 duiken
Foto 95 duiken 

Foto 96 duiken 
Foto 97 duiken 

 
Foto 98 duikboot

Ik werd ingedeeld in de ervaren groep, met als gids Randall, een aardige gast. Volledig bepakt moest je een grote stap
maken vanaf de boot, en zo ging je gelijk kopje onder. Het ging gelijk prima, ik had geen last van mijn oren. Via een touw
gingen we naar de bodem, ongeveer 40 feet, 13 meter. Het zicht was goed, en we hebben heel veel vissen gezien, die je
normaal alleen in een aquarium ziet. Ook wist Randall een kleine octopus te vangen. Deze mocht ik ook vasthouden, een
kleverig beest. Ik werd geacht achter Randall aan te zwemmen, als de minst ervaren duiker van de groep.


Na een klein halfuur moesten we weer naar boven. Aan boord merk je pas hoe zwaar de uitrusting is. De luchtflessen werden
vervangen, en er werd naar een 2e duiklocatie gevaren, Turtle Alley. Helaas waren er geen schildpadden, maar wel erg mooie
vissen, rotsen en koraal.
Ook hier bleven we een klein halfuur onder water. Na de 2 duiken ging bij mij het licht uit. Om 16:30  
uur was ik weer bij het hotel, waar ik ‘s avonds nog wat gegeten heb. ‘s Avonds heb ik nog even met de auto door Honolulu
gereden en ben daarna gaan slapen.

 
Gereden miles
Beginstand           : 24.918
Eindstand             : 24.958
Gereden                : 40


Vrijdag 26 september 2008

Vanmorgen zeer vroeg opgestaan en gelijk uitgecheckt. Pearl Harbor staat op het programma, en daar moet je vroeg bij zijn. Om
08:15 uur was ik aanwezig, en kreeg groepnr. 25 toegewezen. Om 09:00 uur mochten we de filmzaal in. Daar werd een indruk-
wekkende film vertoond over Pearl Herbor, met originele beelden. Op 7 december 1941 vond de Japanse aanval plaats. De Japanners
verloren relatief weining mensen en materieel (ongveer 60 vliegtuigen, en 60 man), de Amerikanen 23 boten, en 2.390 man, en een
aantal vliegtuigen.
 
Het schip de USS Arizona kwam het er het slechtste af. Op dit schip vielen 1.177 slachtoffers, nadat het een aantal voltreffers had gekregen.
Op de resten van de Arizona is het memorial gebouwd.
 
Na afloop van de film ging iederen aan boord van een bootje, en werd daarna naar het memorial gevaren. Vanuit het memorial kun je nog
steeds de resten zien van de Arizona, al ligt deze er al ruim 60 jaar. Opvallend is, dat vanuit een gedeelte van het schip nog steeds olie lekt,
en dat naar al die jaren. In het memorial zijn de namen opgenomen van alle gevallenen. Opvallend is ook, dat er veel Japanse toeristen hier zijn.
 
Al met al een indrukwekkende ervaring.

 
foto 99, pearl harbor 
 
foto 100, pearl harbor 
 
 
foto 101, pearl harbor 
 
 
foto 102, pearl harbor 
 
 
foto 103, pearl harbor 
foto 104, pearl harbor 

Het volgende wat op het programma stond, is de Dole Plantage. Circa 70-90% van alle ananassen die wereldwijd worden opgegeten,
komen van Hawaii. De plantage op Oahu is niet meer operationeel, maar dient als soort museum. Ik heb daar ook een bakje ananassen
opgegeten. Aan de achterzijde van het museaum ligt een 2 ½ mijl lange spoorweg, de Pinapple Express. Voor $ 7,75 mag je mee.
Tijdens deze rit wordt de ontstaansgeschiedenis van de ananas verteld, evenals het ontstaan van de Dole Plantage, gesticht door James Dole.

 
foto 105 Dole plantage 
foto 106 Dole plantage 


foto 107 Dole plantage

Ik wilde toch ook wat van het eiland zien, en dan met name het groene binnenland. Ik heb daarom het eiland rondgereden,
via de north shores naar het zuiden toe. Het weer werd onderweg steeds slechter, met veel regen. Dit verklaart waarom het
binnenland zo groen is. Je kunt ook mooi zien, waar de lava heeft gestroomd.

 
foto 108, north shores
 
foto 109, north shores 


foto 110, Oahu


foto 111, Oahu


foto 112, Oahu

Als laatste staat Hanuama Bay op het programma, een snorkelparadijs. Echter het weer was niet zo goed, en ik kon met
niet voorstellen dat ik nu meer zou zien dan met het diepzeeduieken. Daarom ben ik maar niet gaan snorkelen.
 
Onderweg naar het verhuurcentrum viel nog een van de zijruiten uit de Jeep. Ik had al gemerkt dat de rits stuk was, maar
het klitteband hield het niet meer. Ik heb de zijruit weer van de weg opgeraapt, en verder gereden met een zijruit. Ruimschoots
op tijd heb ik de auto bij Alamo ingeleverd, en ben met een shuttlebus naar het vliegveld gegaan. De vlucht naar Los Angeles
(via Las Vegas) vertrok om 22:20 uur.
 
Gereden miles 
Beginstand                           : 24.958
Eindstand                             : 25.093
Gereden                               : 135
Totaal gereden Hawaii           : 253




 

Zaterdag 27 september 2008
 
Om 06:15 uur landde de vlucht uit Honolulu, met Hawaiian Airlines.. Ik had toch veel geslapen aan boord, bijna de gehele vlucht.
De tijd tussen de volgende vlucht, ongeveer 2 uur, had je wel nodig. Om 08:15 uur ben ik vertrokken met Ted (voor United) naar
Los Angeles, een vlucht van nog geen uur.
 
Het was erg mistig bij aankomst op LAX. Bij Alamo heb ik de laatste auto van deze trip opgehaald. Ik mocht deze zelf uitzoeken.
Een Chrysler PT Cruiser ging net voor m’n neus weg, maar ik kon toch nog een erg mooie auto uitzoeken, een Chevrolet HDD
(een soort futurische concept car leek het wel).

 
Foto 113 huurauto LA 
 
foto 114, licence plate 

Na een half uurtje rijden kwam ik aan bij de Universal Studios. Inmiddels was het erg warm geworden (het was ongeveer 11:15
uur), dus ik heb weer mijn korte broek aangetrokken.
 
Als eerste heb ik de studiotour genomen, een rit met een treintje achter de schermen. Deze attractie was toch heel anders dan de
vorige keer, 7 jaar geleden. Vooral wat nieuwere attracties (mummie, fast to furious werden uitgebeeld, maar ook oudjes zoals
Earthquake en Jaws). Vorige keer hadden we Jurassic Park niet gedaan, dus die heb ik nu wel gedaan. Dit was een rit in een bootje,
waarbij je een beetje nat werd. Aan het eind maakte je een vrije val van zo’n 100 feet (30 meter). Ik kwam redelijk droog deze attractie
uit.
 
Daarna heb ik nog Backdraft, de special effects, het spookhuis en Shrek 4D gezien. Om 16:00 uur vond ik het welletjes, en ben ik teruggegaan
naar de auto. Ik ben daarna naar Venice Beach doorgereden, maar daar was het inmiddels gedaan. Bij de plaatselijke Hooters heb ik nog een
hamburger genomen, en heb daarna de auto ingeleverd.
 
 
Foto 115, hollywood 
 
Foto 116, Universal studios set Jaws 


 
Foto 117, set backdraft 
 
foto 118 ingang studios 


foto 119, set desperate housewives


foto 120, studiotour


Routekaart, afgelegde kilometers in de Universal Studios
 
Op het vliegveld bleek bij het inchecken bij Britsh Airways, dat de vlucht overgeboekt was; er was geen plek voor me in het normale deel, daarom
kreeg ik een upgrade naar World Traveler Plus. Het vliegtuig zou om 21:15 uur vertrekken, maar dit werd 22:00 uur. Dit was tot nu toe de enige
vlucht met vertraging; de rest van de vluchten ging allemaal goed.
 
Echter iets te vroeg gejuicht. Tegen 23:00 uur gingen we weg (dachten we). Echter net voor voor vertrek, we waren al aan het taxiën, moesten we
terug. De bagage was verkeerd ingeladen, dus terug naar de hanger, bagage opnieuw inladen en een beetje bijtanken. Uiteindelijk met een vertraging
van ongeveer 3 uur vertrokken.
 
World Traveler Plus beviel goed. Ruime stoelen, goed eten en een uitstekende service; een geluk bij een ongeluk.
 
Gereden miles
Beginstand                           : 23.900
Eindstand                             : 23.956
Gereden                               : 56

 
 
Zondag 28 september 2008
 
De geplande vluchttijd duurde een uurtje korter, dus tegen 17:30 uur ’s middags kwamen we aan in Londen.
In Londen heb ik nog een paar ponden stukgeslagen aan geurtjes, waarna om 20:00 uur de laatste vlucht naar
Amsterdam vertrok.
 
Om goed 22:30 uur was ik door de douane in Nederland en zat het er weer op. Tot volgend jaar.

 

HomeFamilie HaanstraFavorite LinksContactAfbeeldingen galerijUSA 2014USA 2013USA2012USA 2010USA 2009USA 2008USA 2007USA 2006USA 2005USA 2003USA 2001Madrid2008Manchester2007